Σύγχρονο δουλεμπόριο στην Diaxon, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι!

Από την εφημερίδα “Παρέμβαση” της Κομοτηνής αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Τέλη Κελεσίδη:

Τη σύγχρονη μορφή δουλεμπορίου, με τους ενοικιαζόμενους εργάτες, καταγγέλλει το σωματείο εργαζομένων στην Diaxon, στην θυγατρική των ΕΛΠΕ, που δραστηριοποιείται στην ΒΙΠΕ Κομοτηνής!Σύμφωνα με το Σωματείο, 35 εργάτες στην εταιρεία, πήραν εξώδικα από ιδιωτική εταιρεία που τους νοικιάζει στην Diaxon, να επιλέξουν αν θα αποχωρήσουν οικειοθελώς από την επιχείρηση ή θα επιλέξουν να δουλέψουν στην Θεσσαλονίκη, στον Ασπρόπυργο ή την Κόρινθο, καθώς λήγει η σύμβαση του εργολάβου με την Diaxon και θα αναλάβει το ρόλο του εργολάβου ενοικιαζόμενων εργατών άλλη εταιρεία!Ο εργολάβος, δεν απολύει φυσικά τους εργαζόμενους για να μην τους δοθεί αποζημίωση, αλλά εκβιαστικά τους θέτει το ερώτημα, ή φεύγετε μόνοι σας για τα σπίτια σας ή φεύγετε από τα σπίτια σας!Το Σωματείο ήδη ξεκίνησε νομικές διαδικασίες για τη σύγχρονη αυτή μορφή δουλεμπορίου, όπως τονίζει χαρακτηριστικά και θα ήθελε να ακούσει γι αυτό και την άποψη και του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κομοτηνής και δικηγόρου κ. Δημήτρη Ερελιάδη ο οποίος είναι και εκπρόσωπος από την περιοχή μας στο Διοικητικό Συμβούλιο της Diaxon, όπως επίσης και του Ξανθιώτη κ. Ιωάννη Ζερενίδη, που είναι κι αυτός μέλος της διοίκησης!Φυσικά περιμένουν να ακούσουν και το τι λέει γι αυτό, το μέλος της Κυβέρνησης και συντοπίτης μας κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης και πως θα αντιδράσει με παρέμβασή του στη νέα Υπουργό Απασχόλησης!Όπως μαθαίνουμε, το θέμα σίγουρα πάντως θα απασχολήσει και την Βουλή!Στην Παρέμβαση που κυκλοφορεί σήμερα, αποκαλύπτουμε το κείμενο του εξωδίκου που κοινοποιήθηκε στους εργαζόμενους! 35 εργαζόμενοι της Ροδόπης, θα κάνουν μαύρα Χριστούγεννα, υπο το βάρος των εκβιαστικών εξωδίκων! Θα έχουν συμπαραστάτες τους φορείς της Ροδόπης;

Ποιος έχει το management τελικά;

Απ’ ότι φαίνεται το management θα παραμείνει στο Δημόσιο, ασχέτως των προσώπων που θα το ασκήσουν. Αμέσως πριν δημοσιεύουμε το άρθρο του Γ. Κράλογλου από το Capital το οποίο κατά την γνώμη μας βρίσκεται πιο κοντά στην πραγματικότητα. Μόνον ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος προβλέπει διετή τουλάχιστον διατήρηση του management από το Δημόσιο, καθώς και μια συνδικαλιστική παράταξη η οποία (για δικούς της λόγους) προέβλεψε πενταετή διατήρηση του management από το Δημόσιο.
Όλα τα άλλα τα οποία αναφέρονται στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο προέρχονται κατά βάση από τα παπαγαλάκια του Ε. Χριστοδούλου και του συστήματος που αντιπροσωπεύουν. Αρκετά από αυτά τα έχουμε αναδημοσιεύσει, καθώς είναι η «κατεστημένη» πληροφόρηση, ακόμα κι αν δεν συμφωνούμε με το περιεχόμενο τους. Σε κάποιο μάλιστα δημοσίευμα (εδώ), έγινε εμφανέστατο φωτομοντάζ, στην προσπάθεια τους να παρουσιάζουν τους Μπους – Πούτιν περίπου ως τσιράκια του Σ. Λάτση. Στην σπουδή τους, έκοψαν ακόμη και το αριστερό χέρι του Σ. Λάτση για να χωρέσει στο πλάνο.
Με την απομάκρυνση του Π. Καβουλάκου σηματοδοτήθηκε το τέλος της διοίκησης του Ε. Χριστοδούλου. Μιας διοίκησης που διαμόρφωσε επί τα χείρω το μέλλον της εταιρείας και των εργαζομένων της.
Από τα πρώτα πράγματα που έκανε, ήταν να ελέγξει το κύκλωμα του αργού πετρελαίου (προμήθεια, διακίνηση, πρακτόρευση πλοίων, ναυτιλιακές κλπ). Όλα αυτά έγιναν με την συνεργασία παλαιών στελεχών των ΕΛΠΕ με νεόκοπα στελέχη από την πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ, αποδεικνύοντας ότι οι συμπράξεις μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα που θέλει να προωθήσει αυτή η κυβέρνηση, μπορούν να λειτουργήσουν άριστα.
Συγχρόνως άρχισε και η επικοινωνιακή προβολή του Προέδρου, ο οποίος σε έξι μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων του, χαρακτηρίζονταν από τον φιλικό του Τύπο (συγκρότημα Αλαφούζου και συγκρότημα Λαμπράκη) ως ευπατρίδης και ως βαθύς γνώστης του κυκλώματος του πετρελαίου. Δεν είχε υπόψιν του βέβαια τον χρυσό κανόνα που λεει ότι “μιλούν πολύ για πετρέλαιο όσοι δεν ξέρουν τίποτε, ενώ όσοι γνωρίζουν δεν μιλούν καθόλου”.
Οι επενδύσεις ανύπαρκτες, με κυριότερη εκείνη της Ελευσίνας να βρίσκεται σε τέλμα. Μια επένδυση που έγινε, είναι αυτή της Αιγύπτου και της Λιβύης. Την στιγμή που πλήθος αραβικών κεφαλαίων αναζητεί διέξοδο στην Ελλάδα, τα κεφάλαια των ΕΛΠΕ (που σημειωτέον προέρχονται από την ιλιγγιώδη αύξηση τιμής του αργού πετρελαίου) κατευθύνονται σε αραβικές χώρες. Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα αναζητούν επενδύσεις Ισπανοί (Endesa, Iberdrola), Γάλλοι (EDF) Γερμανοί (RWE) και άλλοι κουτόφραγκοι. Για την ηγεσία των ΕΛΠΕ όμως δεν βρέθηκε κάτι να τους συγκινήσει.
Δεν κατενόησαν ότι τα ΕΛΠΕ είναι εταιρεία εντάσεως κεφαλαίου και όχι εργασίας. Ότι τα κέρδη προέρχονται από τις επενδύσεις. Μετέτρεψαν τα ΕΛΠΕ από ενεργειακή εταιρεία σχεδόν σε εταιρεία συμμετοχών με χαρτοφυλάκια και συμμετοχές σε άλλες εταιρείες. Προσκάλεσαν πλήθος εταιρειών συμβούλων με προεξάρχουσα την McKinsey (στην οποία εργάζονταν παλαιότερα ο Π. Καβουλάκος) και το εγχείρημα του BEST50 το οποίο ήταν κυριολεκτικά πομφόλυγας και το οποίο οσονούπω καταργείται.
Συνεχώς διατυμπάνιζαν δεξιά και αριστερά ότι ενεργούν για λογαριασμό του Λάτση, αν και είχαν διορισθεί από το Δημόσιο, ενώ στην πραγματικότητα ενεργούσαν για τα συμφέροντα της κάστας που εκπροσωπούσαν. Έφθασαν μάλιστα να στήσουν και Εργοδοτικό Σωματείο για τον Λάτση, μόνο που αυτός δεν θα το παραλάβει.
Ένα πολύ σημαντικό σημείο είναι η άρνηση τους να πραγματοποιήσουν προσλήψεις, ανανεώνοντας έτσι το γηρασμένο εργατοτεχνικό προσωπικό. Προτίμησαν να διατηρούν στην εργασία (με παρατάσεις) 60χρονους που κοστίζουν στην Εταιρεία 4500-5000 ευρώ, αντί να προσλάβουν 25χρονους με κόστος 1700-2000 ευρώ. Τα αποτελέσματα αυτής της αφροσύνης θα φανούν τα επόμενα χρόνια. Δυστυχώς δεν θα είναι οι ίδιοι παρόντες για να εισπράξουν τα επίχειρα των επιλογών τους.
Πιστεύουμε λοιπόν συνάδελφοι, ότι τελικά το management των ΕΛΠΕ θα παραμείνει στον έλεγχο του Δημοσίου, άγνωστο για πόσο χρονικό διάστημα. Θα διακινδυνεύσουμε και την εκτίμηση, ότι κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον ο ιδιώτης μέτοχος θα αποχωρήσει. Αυτό όμως θα είναι σε συνάρτηση με τις ευρύτερες γεωπολιτικές ενεργειακές εξελίξεις.

Μετά τον Βγενόπουλο ο Λάτσης;

Απο το Capital αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γ. Κράλογλου:
Θα κριθεί ως προτιμότερη λύση να παραταθεί η απόφαση για την ανάθεση του μάνατζμεντ των ΕΛΠΕ στον όμιλο Λάτση, αντί να προχωρήσει σε μια ξεκάθαρη θέση εφαρμογής της συμφωνίας στους κανονικούς της χρόνους.
Ο Όμιλος Λάτση θα είναι κατά πάσα βεβαιότητα (αν δεν προκύψει άλλος επενδυτής ισχυρού βεληνεκούς) ο επόμενος επενδυτής που θα προκαλέσει νέο «τεστ δοκιμασίας» της σοσιαλιστικής ή της φιλελεύθερης… οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης.
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι σε ένα 8μηνο από σήμερα η κυβέρνηση θα έρθει για δεύτερη φορά σε σύγκρουση με τον εαυτό της και ειδικότερα με την εσωτερική της σύγχυση σε ό,τι αφορά την ιδεολογία που θέλει να εφαρμόσει στην οικονομική πολιτική. Τη σύγχυση εκείνη που εμφανίζεται στις προγραμματικές δηλώσεις με έντονα χαρακτηριστικά νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας αλλά, αντίθετα, με έντονα χαρακτηριστικά σοσιαλιστικής ιδεολογίας στην πρακτική εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής.
Ο θόρυβος για το ασφαλιστικό και οι εκρήξεις από την παραίτηση του κ. Β. Μαγγίνα (μαζί με τις αποκαλύψεις που πλαισίωσαν την παραίτηση) δεν κατάφεραν να σβήσουν ακόμη το περίεργο «πρασινογαλάζιο» χρώμα που πήρε η οικονομική πολιτική με την περίπου προσωπική “βεντέτα” Αλογοσκούφη – Βγενόπουλου. Μια “βεντέτα” τα απόνερα της οποίας κατακλύζουν ήδη όλους τους χώρους προβληματισμού των επενδυτών.
Είναι επόμενο λοιπόν μετά την αλλαγή της “ισχυρής φρουράς” στα ΕΛΠΕ και την έναρξη του χρονοδιαγράμματος εφαρμογής της συμφωνίας του δημοσίου με τον όμιλο Λάτση σχετικά με την ανάθεση του μάνατζμεντ σε στρατηγικό επενδυτή τον Οκτώβριο του 2008, να στρέφεται η προσοχή όλων των υποψηφίων επενδυτών στη συμπεριφορά της κυβέρνησης στον όμιλο Λάτση, που όπως είναι γνωστό διεκδικεί και το μάνατζμεντ του μεγαλύτερου πετρελαϊκού ομίλου της χώρας.
Το ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι αν θα λειτουργήσει η συμφωνία στους χρόνους που προβλέπονται από τις διατάξεις της, ή αν θα ξεκινήσει κάποια μορφή διελκυστίνδας.
Δεν θέλω να κάνω τον προφήτη δυσάρεστων προοπτικών, αλλά τα μέχρι στιγμής στοιχεία που έχω υπόψη μου με κάνουν να πιστεύω ότι το όλο θέμα θα ανοίξει μεν τον Οκτώβριο του 2008, αλλά θα κλείσει τουλάχιστον το 2010. Γιατί θα γίνει αυτό; Τα στοιχεία που έχω υπόψη μου λένε ότι η κυβέρνηση δεν θα έχει ξεκαθαρίσει μέχρι τότε δύο σημαντικά πράγματα. Πρώτον, την πολιτική της βούληση σχετικά με τη μορφή της οικονομικής πολιτικής που θα θέλει να εμφανίζει ώστε να εγγράφει πολιτικές υποθήκες για την προεκλογική περίοδο που σαφώς θα ξεκινήσει από το 2009. Δεύτερον, την πολιτική της βούληση για το σύνολο του ενεργειακού τομέα και την έκταση συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου σε αυτήν.
Όσο το μονοπώλιο της ΔΕΗ, του φυσικού αερίου και η ιδιωτική παραγωγή ρεύματος (σήμερα μόνο από τα ΕΛΠΕ) παραμένουν ακόμη στον ελεγχόμενο από το κράτος τομέα, δεν είναι καθόλου εύκολο για την κυβέρνηση να χάσει την παρουσία της στο 70% της πετρελαϊκής αγοράς που εξασφαλίζει σήμερα μέσω των ΕΛΠΕ. Δεν της είναι ακόμη εύκολο μετά από την φθορά που υφίσταται λόγω των συγκρούσεών της στα διάφορα μέτωπα της οικονομίας, να ανοίξει ένα άλλο μέτωπο με “πολεμικές ιαχές” του τύπου “ξεπουλάμε και τα πετρέλαια…”.
Θα κριθεί λοιπόν, κατά την εκτίμησή μου, ως προτιμότερη λύση να παραταθεί η απόφαση για την ανάθεση του μάνατζμεντ των ΕΛΠΕ στον όμιλο Λάτση, αντί να προχωρήσει σε μια ξεκάθαρη θέση εφαρμογής της συμφωνίας στους κανονικούς της χρόνους, με συνειδητή ανάληψη του πολιτικού κόστους.
Και όπως όλα δείχνουν από τις συζητήσεις του παρασκηνίου, αυτή θα είναι η τελική η επιλογή. Να παραταθεί για μια διετία τουλάχιστον, η εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης της συμφωνίας. Άλλωστε μια εξέλιξη σαν αυτή, δεν θα προκαλέσει ουσιαστική τουλάχιστον αντίδραση και από τον ενδιαφερόμενο για το μάνατζμεντ όμιλο Λάτση. Κατ΄αρχήν διότι έτσι και αλλιώς το μάνατζμεντ είναι ήδη σχεδόν στα χέρια του αφού όλα τα σχέδια, η στρατηγική, οι τακτικές και οι αποφάσεις ελέγχονται από επιτελείο που κυρίως αναφέρεται στον κ. Λάτση. Οι τελευταίες αλλαγές στη διοίκηση επισφράγισαν αυτές τις προϋποθέσεις που λειτουργούν και θα λειτουργούν με άνεση όσο χρονικό διάστημα χρειασθεί για να αναλάβει επισήμως ο όμιλος Λάτση τον έλεγχο των ΕΛΠΕ.
Έλεγχος όμως που δεν θα έχει να προσθέσει κάτι μετά από μια διετία, μιας και σήμερα (αν παρατηρήσει κανείς προσεκτικά το γίγνεσθαι στα ΕΛΠΕ) θα διαπιστώσει ότι φθάνει μέχρι και τον συνδικαλιστικό χώρο.
Άρα η κυβέρνηση η οποία θα θελήσει κατά την ευρύτερη προεκλογική περίοδο να δημιουργήσει πολιτική κεντροαριστερή εικόνα, θα έχει άνετα άλλη μια ευκαιρία να δείξει ότι: «μετά τις τηλεπικοινωνίες δεν ξεπουλάμε και τα πετρέλαια…».
Μέχρι τότε δε, δηλαδή μέχρι το 2009, δεν πρόκειται να έχει γίνει απολύτως καμία αποκρατικοποίηση σε τομείς όπως η ενέργεια, το φυσικό αέριο, τα νερά, τα λιμάνια, ο τουρισμός, οι συγκοινωνίες, ώστε να αλλοιωθεί το (κατά την κυβέρνηση) σοσιαλιστικό πρόσωπο που νομίζει ότι απέκτησε όταν έθεσε σε εφαρμογή το ειδικό καθεστώς στον ΟΤΕ με τον γνωστό νόμο – αστραπή.
Τι κλίμα όμως θα επικρατήσει μέχρι τότε στην αγορά και στους επενδυτές; Αυτό είναι το ολιγότερο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση. Γιατί στις προτεραιότητές της είναι κυρίως η επόμενη τετραετία και όσο το δυνατόν η μείωση της φθοράς της στις προσεχείς ευρωεκλογές και στην εκλογολογία που μοιραίως θα προκύψει στις διεργασίες για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας μετά τη λήξη της θητείας του σημερινού Προέδρου.

Ομιλία Χρήστου Παπουτσή για τον Προϋπολογισμό του 2008

Δημοσιεύουμε απόσπασμα από την ομιλία του Χ. Παπουτσή στο Κοινοβούλιο, σχετικά με τα ΕΛ.ΠΕ. Ολόκληρο το κείμενο θα το βρείτε εδώ:
…Πάρτε για παράδειγμα τα Ελληνικά Πετρέλαια. Το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του. Έτσι όπως καταγράφεται στο πρόγραμμά μας. Μας ενδιαφέρει ο στρατηγικός ρόλος του δημοσίου στα Ελληνικά Πετρέλαια.
Μας ενδιαφέρει η αναβάθμιση της εταιρείας, ο εκσυγχρονισμός, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Είχαμε προειδοποιήσει ότι η Νέα Δημοκρατία έχει διαφορετικές επιδιώξεις όσον αφορά το μελλοντικό ιδιοκτησιακό καθεστώς των Ελληνικών Πετρελαίων.
Και επεχείρησαν να δώσουν τη δική τους ερμηνεία στη σύμβαση του ελληνικού κράτους με τον όμιλο Λάτση όταν υπήρξε η συνένωση με την ΠΕΤΡΟΛΑ.
Μας έλεγαν μάλιστα οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και τα στελέχη της κυβέρνησης, ότι το 2008 αυτόματα το management, θα περάσει στον ιδιωτικό τομέα. Δεν είναι αλήθεια. Δεν υπάρχει πουθενά στη σύμβαση γραμμένο κάτι τέτοιο.
Και για του λόγου το αληθές καταθέτω τη σύμβαση σήμερα στα πρακτικά της Βουλής. Και αναμένω από την κυβέρνηση να μας εξηγήσει πού και σε ποιο άρθρο, υπάρχει αυτό επιχείρημα, στο οποίο τόσο καιρό αναφέρεστε.
Εκείνο το οποίο υπάρχει, είναι ότι το 50% συν μία μετοχή μπορεί να αποφασίζει για τη μεταφορά του management.
Όμως, αυτό σημαίνει ότι είναι θέμα πολιτικής απόφασης της κυβέρνησης, της διοίκησης και βεβαίως των Ταμείων, τα οποία έχουν ένα σημαντικό αριθμό μετοχών.
Και όταν όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί της Νέας Δημοκρατίας αποκαλύφθηκαν και αντικρούστηκαν προχώρησαν και πάλι σεμνά και ταπεινά, στην τελευταία τους πράξη.
Όρισαν, μόλις πριν από λίγες ημέρες, ως εκπρόσωπο του δημοσίου και νέο διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας το μέχρι πρότινος εκπρόσωπο της μειοψηφίας στο διοικητικό συμβούλιο, που είχε οριστεί από τον Όμιλο Λάτση.
Σε ποια χώρα του κόσμου, κυρίες και μπορείτε να συναντήσετε αντίστοιχη πρακτική; Σε ποια ευνομούμενη πολιτεία; Σε ποια εισηγμένη εταιρεία στο χρηματιστήριο
Πρόκειται για σκάνδαλο πρώτου μεγέθους και κάποιος πρέπει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη, ο υπουργός; ο πρωθυπουργός; Βρείτε τα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα και αποκαλύπτεται ότι και στον τομέα της ενέργειας η λεγόμενη μεταρρύθμιση είναι στην ουσία εκτέλεση «προσυμφωνημένων συμβολαίων με φίλια οικονομικά συμφέροντα».

Δημοκρατία της Μακεδονίας – ΕΛΛ.ΠΕ

Η παρακείμενη αφίσα κυκλοφόρησε στους δρόμους της Αθήνας με το παρακάτω κείμενο:
Θέλετε σύνθετη ονομασία;
Το “δημοκρατία της Μακεδονίας-ελλ.πε” πως σας φαίνεται;
Όπως στη χρυσή περίοδο του “το όνομα είναι η ψυχή μας”, έτσι και στη τωρινή φάση του “το σύνθετο όνομα είναι ο ρεαλισμός μας” ολόκληρος ο πολιτικός συφερτός του εθνικού κορμού, φασίστες, φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες, ροζ αριστεροί και καφέ αριστεροί, δίνουν μαθήματα αφοσίωσης στα συμφέροντα του ελληνικού καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού.
Τι κρύβεται 15 χρόνια τώρα πίσω απ’ το όνομα του κράτους της μακεδονίας; Η άρνηση των ντόπιων αφεντικών και των λακέδων τους να δεχτούν την ύπαρξη του. Τα ελάχιστα κρυμμένα όνειρα ότι με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο (και σίγουρα με αίμα) το κράτος αυτό θα διαλυθεί. Η ελπίδα πως τα ελληνικά αφεντικά θα προλάβουν να αρπάξουν ένα κομμάτι πριν τον (κρυφό) αντίπαλο στο θέμα, δηλαδή το βουλγαρικό κράτος.
Το να θες να επιβάλεις το όνομα του γ ο ύ σ τ ο υ σου σε κάποιον, είναι ο νόμος ΤΟΥ ΝΟΝΟΥ. Στην προκείμενη περίπτωση τα ελληνικά αφεντικά, μέσω του ονόματος, θέλουν να έχουν αποφασιστικό δικαίωμα στο σύνταγμα της δημοκρατίας της μακεδονίας. Θέλουν να παραδεχτεί η ελίτ του κράτους αυτού οτι αποτελεί ελληνικό εξάρτημα.
Την περίοδο ανάμεσα στο 1992-1995 οι έλληνες ήλπιζαν πως θα κάνουν την μοιρασιά με τους “αδελφούς σέρβους” – μόλις τέλειωνε η συνεταιρική σφαγή των βόσνιων. Τώρα ελπίζουν οτι την δουλειά θα την ξεκινήσουν οι αλβανόφωνοι. Και εκνευρίζονται που οι αμερικάνοι θέλουν το οικόπεδο αυτό για πάρτη τους, και δεν δίνουν ένα καλό κομμάτι στους συμμάχους τους…
Αλλαγή ονομάτων (τοπωνυμίων) έκανε το ελληνικό κράτος επί δεκαετίες στο εσωτερικό του, για να σβήσει την πολυφυλετική, πολυεθνική ιστορία των τόπων, και να πετύχει την εθνική “ομογενοποίηση”…
Αλλαγή ονομάτων (ατόμων) έκαναν κατά συρροή οι ντόπιοι μικροαστοί σε βάρος των μεταναστών εργατών: το να ξαναβαφτίζεις κάποιον με το ψευδώνυμο που σου αρέσει επιβεβαιώνει την κυριότητα σου επάνω του…
Αλλαγή ονόματος απαιτεί εδώ και 15 χρόνια το ελληνικό κράτος από ένα μέρος που επειδή λεγόταν “μακεδονία” επί δεκάδες χρόνια, κάθε αλλαγή στο όνομα του θα πυροδοτήσει εσωτερική κρίση.
Αυτά τα βαφτίσια με το ζόρι είναι πράξη πολεμική.
Συνέλευση ενάντια στην ειρήνη.
Σχόλια: Δημοσιεύουμε την συγκεκριμένη αφίσα διότι μας έκανε εντύπωση η χρήση του ονόματος των ΕΛΠΕ. Η αφίσα βρίσκεται σε διάφορα μέρη στο κέντρο της Αθήνας. Με αυξημένη συχνότητα βρίσκεται σε γειτονιές με αυξημένη παρουσία βουλγαρικού στοιχείου. Επίσης, η όλη ρητορεία θυμίζει το βουλγάρικο site bulgarmak, το οποίο προπαγανδίζει της βουλγάρικες “θέσεις” στην περιοχή της ευρύτερης Μακεδονίας.

Ψάχνουν συμμάχους τα ΕΛΠΕ

Από την εφημερίδα “Τα Νέα” αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Γ. Πουλερέ:

Η αλλαγή στο τιμόνι των ΕΛΠΕ με την ανάληψη του μάνατζμεντ από τον όμιλο Λάτση σηματοδοτεί, σύμφωνα με στελέχη της επιχείρησης, την εντονότερη δραστηριοποίησή της στην ευρύτερη αγορά της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, η οποία ήδη βρίσκεται σε φάση σημαντικών ανακατατάξεων με πρωταγωνιστές κολοσσούς όπως η Lukoil και η Gazprom. Μάλιστα παράγοντες της αγοράς προβλέπουν μεγαλύτερα ανοίγματα των ΕΛΠΕ σε ξένους στρατηγικούς εταίρους και πιο επιθετικές κινήσεις στην ενεργειακή αγορά (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ηλεκτρισμός).
Η αλλαγή στη διοίκηση των ΕΛΠΕ αφορά την ανάληψη του μάνατζμεντ των Ελληνικών Πετρελαίων από τον κ. Γιάννη Κωστόπουλο, πρώην επικεφαλής της ΠΕΤΡΟΛΑ του ομίλου Λάτση, έξι μήνες πριν από την ημερομηνία (1η Ιουνίου 2008) που προβλεπόταν στη σύμβαση συγχώνευσης των ΕΛΠΕ με την ΠΕΤΡΟΛΑ του 2003. Όπως λένε στελέχη των ΕΛΠΕ, η ενεργειακή αγορά της συγκεκριμένης περιοχής βρίσκεται σε φάση σημαντικών ανακατατάξεων και η μάχη για τον έλεγχο διυλιστηρίων, αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου, καθώς και για την απόκτηση αλυσίδων πρατηρίων υγρών καυσίμων κλιμακώνεται με πρωταγωνιστές πανίσχυρους ενεργειακούς ομίλους όπως οι ρωσικές Lukoil και Gazprom. Προκειμένου δε τα ΕΛΠΕ να παίξουν με καλύτερους όρους, πηγές του ομίλου Λάτση υποστηρίζουν ότι – ως ο μεγαλύτερος, πλέον, βασικός μέτοχος (ελέγχει άμεσα το 38% και ακόμη 2%-3%, μέσω συγγενών επενδυτικών κεφαλαίων)- έπρεπε να αναβαθμίσει την ούτως ή άλλως ισχυρή μέχρι σήμερα εκπροσώπησή του με δύο μέλη στο Δ.Σ. του ομίλου.

Πώς ελήφθη η απόφαση

Από την πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου η απόφαση για «πρόωρη» εκχώρηση του μάνατζμεντ στον όμιλο Λάτση είχε ήδη ληφθεί εδώ και καιρό, επί θητείας του Δημήτρη Σιούφα στο υπουργείο Ανάπτυξης, αλλά προβλεπόταν να υλοποιηθεί μέσα στους πρώτους μήνες του 2008. Ωστόσο οι πρόσφατες εξελίξεις περί τον ΟΤΕ και ο φόβος της κυβέρνησης να μη δοθεί αρνητικό μήνυμα στις διεθνείς χρηματαγορές, ότι η Ελλάδα δεν είναι φιλική απέναντι στα ιδιωτικά κεφάλαια, την υποχρέωσαν να δώσει το ΟΚ ακριβώς μία εβδομάδα μετά την κατάθεση της τροπολογίας Αλογοσκούφη, εκτιμούν παράγοντες της αγοράς.
Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες είναι πολύ πιθανό εν ευθέτω χρόνω το Δημόσιο να προχωρήσει σε περαιτέρω μείωση του ποσοστού που κατέχει σήμερα στο μετοχικό κεφάλαιο των ΕΛΠΕ, το οποίο ανέρχεται περίπου στο 36% (27,46% το Δημόσιο και 8,02% η Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών), εκτιμώντας ότι δεν υπάρχει πλέον κανένας ιδιαίτερος λόγος να κατέχει τόσο μεγάλο ποσοστό. Πάντως το Ελληνικό Δημόσιο δεν φαίνεται διατεθειμένο να παραιτηθεί από το δικαίωμα του ελέγχου των αποφάσεων του Δ.Σ. των ΕΛΠΕ, λόγω της στρατηγικής σημασίας του ομίλου για την ενεργειακή επάρκεια της χώρας.

Ο Τίμος Χριστοδούλου

Επισημαίνεται ότι ο Γιάννης Κωστόπουλος είναι ο άνθρωπος που πριν από την αναβάθμισή του ήταν ένας εκ των δύο εκπροσώπων του ομίλου Λάτση στο Δ.Σ. των ΕΛΠΕ (ο Θεόδωρος Βάρδας είναι ο έτερος) και επιπλέον ένας εκ των βασικών χειριστών της συμφωνίας συγχώνευσης των ΕΛΠΕ με την ΠΕΤΡΟΛΑ, το 2003. Οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνουν ωστόσο ότι ο Τίμος Χριστοδούλου, που ανέλαβε τη θέση του προέδρου των ΕΛΠΕ το 2004 κατόπιν εντολής του Πρωθυπουργού, θα εξακολουθήσει να παίζει σημαντικό ρόλο στις στρατηγικές αποφάσεις του ομίλου.

Shortlist στα Ελληνικά Πετρέλαια

Από το Marketing Week Online, αναδημοσιεύουμε:
Shortlist με 2-3 εταιρείες έχουν καταρτίσει, σύμφωνα με πληροφορίες, οι εταιρείες Ελληνικά Πετρέλαια- ΕΚΟ, στον διαγωνισμό που διενεργούν για την ανάθεση του διαφημιστικού λογαριασμού τους.Στον διαγωνισμό που προκηρύχθηκε στις αρχές Ιουνίου είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον 15 περίπου εταιρείες, εκ των οποίων τελικά συμμετείχαν στον διαγωνισμό 5-6 εταιρείες, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει γνωστό ποιες είναι οι εταιρείες αυτές.
Η τελική απόφαση πάντως θα πρέπει να αναμένεται από τον καινούριο χρόνο, δεδομένου ότι πρόσφατα υπήρξε ανασύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας στη συνεδρίαση της 11ης Δεκεμβρίου, όπου ο Πάνος Καβουλάκος υπέβαλε την παραίτησή του από τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου και ο Ιωάννης Κωστόπουλος ανέλαβε τη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της Ελληνικά Πετρέλαια, ως εκπρόσωπος του Δημοσίου. Ο Ιω. Κωστόπουλος κατείχε τη θέση Εκτελεστικού Μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου.

Σχόλιο του Π. Λαφαζάνη για τον ορισμό νέου διευθύνοντα συμβούλου στα ΕΛ.ΠΕ

Αναδημοσειεύουμε από το ΑΝΑ την ανακοίνωση τύπου του ΣΥΝ:
Σχόλιο του Π. Λαφαζάνη για τον ορισμό νέου διευθύνοντα συμβούλου στα ΕΛ.ΠΕ – Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛ.ΠΕ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΛΑΤΣΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛ.ΠΕ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΟΜΙΛΟ ΛΑΤΣΗ
Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, υπεύθυνος Οικονομικής και Κοινωνικής Πολιτικής του ΣΥΝ και βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β΄ Πειραιά, σχολιάζοντας τον ορισμό νέου διευθύνοντα συμβούλου στα ΕΛ.ΠΕ, έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Η εσπευσμένη, αιφνιδιαστική και παρασκηνιακή απόφαση της κυβέρνησης να τοποθετήσει ως διευθύνοντα σύμβουλο των ΕΛΠΕ εκπρόσωπο του ομίλου Λάτση, παραδίδει μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας μας – εθνικής και στρατηγικής σημασίας- σε ιδιωτικά συμφέροντα.
Με την απόφαση αυτή, η οποία βασίστηκε σε μια απαράδεκτη συμφωνία μεταξύ Δημοσίου και του Ομίλου Λάτση επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, διαμορφώνεται ένα ολιγοπώλιο στο στρατηγικό χώρο των διυλιστηρίων από δύο στην ουσία ιδιωτικούς ομίλους, το οποίο θα έχει ακόμα πιο επώδυνες συνέπειες για τους καταναλωτές , ενώ ενέχει κινδύνους και για την εθνική ασφάλεια.
Το δόγμα «πωλείται η Ελλάδα», που κλιμακώνει με την πολιτική της η κυβέρνηση της ΝΔ, μετατρέπει σταδιακά τη χώρα μας σε μια ευρωπαϊκή έκδοση γνωστών ανοχύρωτων «μπανανιών» της Καραϊβικής ».
17/12/2007 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έπεσαν οι υπογραφές για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης

Από τον Reporter, αναδημοσιεύουμε το άρθρο της Α. Αυγεροπούλου:
Ανοίγει πλέον ο δρόμος για την έναρξη της κατασκευής του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης, καθώς υπεγράφη σήμερα στη Μόσχα η συμφωνία των μετόχων των ελληνικών, βουλγαρικών και ρωσικών εταιρειών για τη σύσταση της διεθνούς εταιρείας που θα κατασκευάσει και θα διαχειρίζεται τον αγωγό πετρελαίου. Η έδρα της εταιρείας θα είναι στην Ολλανδία.
Το πρωτόκολλο υπέγραψε από ελληνικής πλευράς ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας και ο γενικός διευθυντής της ελληνικής κοινοπραξίας ΕΛΠΕ-ΘΡΑΚΗ Χρήστος Δήμας. Από ρωσικής πλευράς υπέγραψε ο Ντιμίτρι Γιεφστράτοφ, γενικός διευθυντής του Ομίλου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και από βουλγαρικής πλευράς ο Στέφαν Γκούντσεφ πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρίας.
Οπως μεταδίδει το ΑΠΕ, σε δηλώσεις του μετά το πέρας της υπογραφής που έλαβε χώρα στα κεντρικά γραφεία της συντονίστριας ρωσικής εταιρίας Transneft ο υπουργός Ανάπτυξης ανέφερε ότι πρόκειται για «μια ξεχωριστή μέρα και νομίζω πως δρομολογείται μια νέα εποχή, όχι απλά στις ενεργειακές σχέσεις μεταξύ Ρωσίας, Βουλγαρίας και Ελλάδας, αλλά και σε πολλά περισσότερα επίπεδα».
Όπως είπε ο κ. Φώλιας είμαστε πλέον «με τα φτυάρια στα χέρια» και σε πραγματικούς πλέον ρυθμούς «δρομολογείται η δημιουργία της εταιρίας, η οποία θα υλοποιήσει το όραμα των ηγετών μας».
Ο υπουργός Ανάπτυξης εξέφρασε την πεποίθησή του ότι «μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 2008 τα έργα θα έχουν ξεκινήσει, καθώς οι ρυθμοί που έχουν εγκαινιαστεί πια είναι παρά πολύ γρήγοροι».
Υπενθυμίζεται ότι εκτός από την Transneft, οι ρωσικές κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες OAO Rosneft και OAO Gazpromneft θα ελέγχουν το 51% της εταιρείας του αγωγού, ενώ η ελληνική εταιρεία ΕΛΠΕ και η εταιρεία Θράκη θα κατέχουν από κοινού το 23,5% της διεθνούς εταιρείας.
Η ανεξάρτητη Βουλγαρική εταιρεία Burgas- Alexandroupolis η οποία σχηματίστηκε ειδικά για το εν λόγω σχέδιο, θα ελέγχει το 24,5% της διεθνούς εταιρείας.
Πως επιλύθηκαν οι διαφορές
Στην επίλυση των διαφορών μεταξύ των συμμετεχόντων εταιρειών συνέβαλε καθοριστικά η αλλαγή στάσης των Ρώσων οι οποίοι απέσυραν τις απαιτήσεις τους να εγγυάται κάθε μία από τις εταιρείες (βουλγαρικές και ελληνικές) τις ποσότητες πετρελαίου που θα διέρχονται από τον αγωγό. Το θέμα αποτέλεσε την κυρία αιτία καθυστέρησης των διαδικασιών για τη σύσταση της εταιρείας, καθώς ούτε οι ελληνικές ούτε οι βουλγαρικές εταιρείες ήταν σε θέση να παράσχουν τις συγκεκριμένες εγγυήσεις δεδομένου ότι δεν έχουν πρόσβαση σε παραγωγή πετρελαίου.
Ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Χωροταξίας της Βουλγαρίας Ασεν Γκαγκαούζοφ δήλωσε πρόσφατα στη βουλγαρική Βουλή ότι σε μερικές ημέρες αναμένεται να ολοκληρωθεί η καταχώριση της διεθνούς εταιρίας στο εμπορικό μητρώο της Ολλανδίας, όπου θα είναι και η έδρα της επιχείρησης, διαβεβαιώνοντας ότι όλες οι δυσκολίες και διαφορές έχουν ξεπεραστεί. Η ρωσική πετρελαϊκή εταιρία Transneft θα εγγυάται την προμήθεια επαρκών ποσοτήτων πετρελαίου για την αποτελεσματική λειτουργία του αγωγού, όπως προβλέπει η σχετική διακυβερνητική συμφωνία που υπεγράφη στην Αθήνα την περασμένη άνοιξη.
Το έργο της κατασκευής του αγωγού θα γίνει ως project financing, γεγονός που σημαίνει ότι οι εμπλεκόμενες εταιρείες δεν θα χρειαστεί να προσφέρουν εμπράγματες εγγυήσεις έναντι των τραπεζικών δανείων. Ακόμη, διασφαλίζονται τα δικαιώματα της μειοψηφίας, στην απόδοση των επενδεδυμένων κεφαλαίων, καθώς οι ρωσικές εταιρείες θα ελέγχουν το 51% της υπό ίδρυση εταιρείας, όπως άλλωστε είχε αποφασιστεί εξ αρχής.
Οι εξελίξεις σηματοδοτούν ότι αν δεν παρουσιαστεί άλλη εμπλοκή τα έργα κατασκευής για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης θα ξεκινήσουν από το νέο έτος και πιθανότατα το καλοκαίρι.
Τα εμπόδια για την υπογραφή της αρχικής συμφωνίας για τη σύσταση της εταιρείας ξεπεράστηκαν χάρις στην πρόσφατη επίσκεψη του υπουργού Ανάπτυξης Χρήστου Φώλια και του Βούλγαρου υπουργού Οικονομίας και Ενέργειας Ντιμίτροβ στη Μόσχα.
Ο Έλληνας υπουργός Ανάπτυξης πρότεινε στον Ρώσο ομολόγό του Βίκτορ Κριστένκο τη συνάντηση όλων των εμπλεκόμενων μερών στην Αθήνα και την παραμονή τους έως ότου καταλήξουν σε συμφωνία. Ο κ. Κριστένκο απεδέχθη την πρόταση και όντως όλοι συναντήθηκαν στην Αθήνα, και υπέγραψαν την αρχική συμφωνία σύστασης της διεθνούς εταιρείας. Ωστόσο, στη θετική έκβαση των διαπραγματεύσεων θα πρέπει να συνυπολογιστούν και οι αλλαγές των επικεφαλής των εμπλεκόμενων ρωσικών εταιρειών.
Υπενθυμίζεται ότι ο αγωγός μήκους 288 χλμ, θα έχει δυναμικότητα 35 εκατ. τόνων ετησίως πετρελαίου που θα μεταφέρεται από το ρωσικό λιμάνι του Νοβοροσίσκ στη Μαύρη Θάλασσα με πλοία στο βουλγαρικό λιμάνι του Μπουργκάς και από εκεί μέσω του αγωγού στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Με την κατασκευή του αγωγού θα αποσυμφορηθούν σημαντικά τα Στενά του Βοσπόρου, τα οποία αυτή τη στιγμή μεταφέρουν ετησίως περίπου 100 εκατ. τόνους μαύρου χρυσού.

Το Δημόσιο φεύγει, ο Λάτσης έρχεται

Από την εφημερίδα “Ελευθεροτυπία“, αναδημοσιεύουμε το άρθρο το Μ. Καϊταντζίδη:
Ξεκίνημα νέας χρονιάς, με νέα πρόσωπα, που σηματοδοτούν ωστόσο και αλλαγές πρακτικών και νοοτροπίας, σημαίνει, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, η ανάληψη καθηκόντων διευθύνοντος συμβούλου από τον Ιωάννη Κωστόπουλο στα Ελληνικά Πετρέλαια, όπου μετέχουν εξίσου το Δημόσιο και ο όμιλος Λάτση (με 35% ο καθένας).
Η τοποθέτηση του στελέχους που προέρχεται από τον όμιλο Λάτση, έγινε με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομίας και Ανάπτυξης.
Πριν λήξει
Χρονικά τέσσερις μήνες πριν λήξει η σύμβαση του παραιτηθέντα διευθύνοντος συμβούλου Πάνου Καβουλάκου και περίπου εφτά μήνες πριν ισχύσει η συμφωνία Δημοσίου και ομίλου Λάτση του 2003, για επιλογή του μάνατζμεντ της εταιρείας από τη γενική συνέλευση των μετόχων. Επισήμως και ημιεπισήμως τα στελέχη των ΕΛΛ.ΠΕ. που γνωρίζουν, αλλά και η πολιτική ηγεσία των υπουργείων Οικονομίας και Ανάπτυξης, τονίζουν ότι στο θέμα των ΕΛΛ.ΠΕ., Δημόσιο και στρατηγικός επενδυτής (Λάτσης) έχουν κοινούς στόχους.
Η θέση αυτή μπορεί να είναι ειλικρινής. Ωστόσο όπως δείχνουν όλα, θα ισχύσει για όσο διάστημα χρειαστεί το «μαγαζί» να μπει σε μια σειρά, να αποσαφηνιστούν οι διαθέσεις του Δημοσίου για τους άλλους κλάδους της ενέργειας (φυσικό αέριο, ηλεκτροπαραγωγή) και για την έρευνα πετρελαίου στην Ελλάδα. Από κεί και πέρα θα διαφανούν οι πραγματικές δυνατότητες των ΕΛΛ.ΠΕ., ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν και ο τρόπος αξιοποίησης από την πλευρά Λάτση των υπεραξιών που θα έχουν δημιουργηθεί. Οπως έλεγε χαρακτηριστικά στέλεχος ενεργειακής εταιρείας, τα ΕΛΛ.ΠΕ. τα τελευταία χρόνια «άπλωσαν πολύ τραχανά και πρέπει να αρχίσουν να τον μαζεύουν», εννοώντας την επέκταση σε Αίγυπτο και Λιβύη για έρευνες, Βαλκάνια και Κύπρο στην εμπορία, τις επενδύσεις στα διυλιστήρια της Ελευσίνας και της Θεσσαλονίκης.

Αναφορικά με την επιλογή Κωστόπουλου για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, οι εκτιμήσεις είναι ότι σηματοδοτεί την μεταβίβαση του ελέγχου των ΕΛΛ.ΠΕ. προς την πλευρά Λάτση. Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει, ότι από το 2003 και μετά, και κυρίως από το 2004 και, όταν η Paneuropean, μέσω της οποίας ο όμιλος Λάτση συμμετέχει στο μ.κ. των ΕΛΛ.ΠΕ., αύξησε το ποσοστό του σε περίπου 33%, όλες οι αποφάσεις λαμβάνονταν ύστερα από συνεννόηση των δύο πλευρών. Επίσης τα δύο βασικά στελέχη της Πετρόλα, πριν αυτή απορροφηθεί στα ΕΛΛ.ΠΕ., ο Ιωάννης Κωστόπουλος και ο Θόδωρος Βάρδας (μέλη του δ.σ. των ΕΛΛ.ΠΕ.) ήταν οι άνθρωποι με τους οποίους έπρεπε να συνεννοηθούν ο πρόεδρος του ομίλου Τίμος Χριστοδούλου και ο διευθύνων σύμβουλος Πάνος Καβουλάκος (διορισμένοι από το Δημόσιο) για τα θέματα που έπρεπε να γνωρίζει ο στρατηγικός επενδυτής των ΕΛΛ.ΠΕ.
Ετσι βραχυπρόθεσμα δεν πρόκειται να υπάρξουν σημαντικές αλλαγές, πέρα από το στιλ διοίκησης του νέου διευθύνοντος και την έμφαση που αυτός θα δώσει σε τομείς όπως η καλύτερη απόδοση των διυλιστηρίων, η επίτευξη οικονομιών κλίμακας κ.λπ.
Οι όποιες ουσιαστικές εξελίξεις πρέπει να αναμένονται από το σημείο που ο όμιλος κριθεί ότι ενισχύει τη θέση του και επιτυγχάνει τους στόχους που έθεσε σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Σε ΕΚΟ-ΑΣΠΡΟΦΟΣ
Πέρα από την αλλαγή του διευθύνοντος συμβούλου των ΕΛΛ.ΠΕ., αλλαγές δεν αποκλείεται να έχουμε και στις κυριότερες από τις θυγατρικές, όπως είναι η ΕΚΟ και η ΑΣΠΡΟΦΟΣ, όπου είχαν τοποθετηθεί στελέχη συνδεδεμένα με την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Ανάπτυξης.
Ωστόσο, εντελώς συμπτωματικά, αλλαγές προέκυψαν και στο σωματείο των ΕΛΛ.ΠΕ., το δ.σ. του οποίου απέσυρε την εμπιστοσύνη του από τον πρόεδρό του Αλέξη Αθανασόπουλο, εκλέγοντας τον Γιώργο Οφθαλμίδη από τη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με μερίδα των συνδικαλιστών στο «πραξικόπημα» κατά του πρώην προέδρου του σωματείου, στο οποίο συνασπίσθηκαν οι παρατάξεις ΔΑΚΕ, ΠΑΜΕ και μία ανεξάρτητη παράταξη του ΠΑΣΟΚ, «μεθοδεύτηκε» από συνδικαλιστικό στέλεχος της πρώην Πετρόλα.

Λάτσης: Ένα βήμα πριν από τα ΕΛΠΕ

Από την εφημερίδα “Το Παρόν“, αναδημοσιεύουμε:
Αλλαγές στο διοικητικό συμβούλιο των ΕΛΠΕ έγιναν την εβδομάδα που πέρασε, οι οποίες σηματοδοτούν άλλες σημαντικότερες εξελίξεις στις επιχειρήσεις αλλά και στο ελληνικό πετρελαϊκό κύκλωμα. Ο Λάτσης πήρε το πράσινο φως της κυβέρνησης Καραμανλή για να αναλάβει τα ηνία των ΕΛΠΕ, ο δε Χριστοδούλου αποδείχθηκε ο «δούρειος ίππος» του Λάτση. Διευθύνων σύμβουλος στην θέση του Καβουλάκου, που παραιτήθηκε (;), πρόκειται να αναλάβει ο άνθρωπος του Λάτση Γιάννης Κωστόπουλος, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Πετρόλα, για να μην υπάρχει και η παραμικρή αμφιβολία για το ποιος έχει το κουμάντο στα ΕΛΠΕ. Και αυτό έγινε απόλυτα ορατό, έστω κι αν έπρεπε να διασυρθεί ο κύριος μέτοχος (Ελληνικό Δημόσιο).
Πλέον ο Λάτσης διαθέτει τρία μέλη στο ΔΣ των ΕΛΠΕ: τον διευθύνοντα σύμβουλο (Γ. Κωστόπουλο), τον Θ. Βάρδα ως εκτελεστικό μέλος του ΔΣ και τον Γιώργο Καλλιμόπουλο ως μέλος του ΔΣ, με αποτέλεσμα όλες οι συμβάσεις των ΕΛΠΕ να βρίσκονται στην απόλυτη δικαιοδοσία του.
Άλλη αλλαγή είναι ότι στην θέση του Δ. Ματθαίου αναλαμβάνει εκτελεστικό μέλος του ΔΣ ο Νίκος Λέριος, πρώην υπάλληλος του Φώλια από τα Goody’s και νυν «σύμβουλος» του υπουργού Ενέργειας. Ο Ν. Λέριος είναι πρώτος εξάδελφος του Νικ. Λέριου που είχε διορίσει ο Βερελής διευθύνοντα σύμβουλο στην ΕΛΔΑ-Ε και απέλυσε ο Πεπονής, γιατί την έπιασε να κάνει λαθρεμπορία… Επίσης ο κ. Φώλιας διόρισε μέλος του ΔΣ των ΕΛΠΕ και την διευθύντρια του γραφείου του. Όλοι δηλαδή μια οικογένεια είναι…
Οι άνθρωποι του Λάτση προσπάθησαν να φορτώσουν στον αμερικανοτραφή Καβουλάκο την αποτυχία να προχωρήσει η επένδυση στην Ελευσίνα. Βέβαια στον Καβουλάκο μπορεί κάποιος να χρεώσει πολλά (ένα πολύ μικρό μέρος των οποίων αναφέραμε στο «Π»), αλλά δεν φταιει για την επένδυση της Ελευσίνας, το όλον εγχείρημα της οποίας κινούν οι άνθρωποι του Λάτση και της Πετρόλα, με επιβλέποντα τον νυν διευθύνοντα σύμβουλο Κωστόπουλο. Επομένως θα πρέπει να αναμένουμε σύντομα να πάει σπίτι του και ο Κωστόπουλος, αφού δεν θα μπορέσει να προχωρήσει την εγκληματική επένδυση για τον λαό του Θριάσιου Πεδίου.
Ο Χριστοδούλου έκανε στο ακέραιο το «καθήκον» του απέναντι στο μεγάλο αφεντικό και θα παραμείνει στα ΕΛΠΕ ως διακοσμητικό και φολκλορικό στοιχείο.
Με την εξέλιξη αυτή δρομολογείται η παράδοση του μεγαλύτερου εμποροβιομηχανικού συγκροτήματος της χώρας στον Λάτση (χωρίς να δώσει δεκάρα), μια διαδικασία που άρχισε επί Σημίτη και τελειώνει (;) επί Καραμανλή.

Με μεγάλο ενδιαφέρον θα παρακολουθήσουμε την δράση του σωματείου των εργαζομένων. Θα εξακολουθήσει να χορεύει στους σκοπούς του (νέου) αρκουδιάρη ή θα πρωτοστατήσει σε μαζικούς αγώνες για τον κοινωνικό χαρακτήρα των ΕΛΠΕ;

«Βελούδινες» διοικητικές αλλαγές στα ΕΛΠΕ

Από την εφημερίδα “Η Καθημερινή“, αναδημοσιεύουμε το άρθρο της Χ. Λιάγγου:
Στον αντίποδα των συγκρουσιακών εξελίξεων στον OTE, στα EΛΠE η μετάβαση σε νέα μορφή διοίκησης, με ενισχυμένο τον ρόλο του ιδιώτη μετόχου εμφανίζεται «βελούδινη». H τοποθέτηση του κ. Iωάννη Kωστόπουλου, στέλεχος που προέρχεται από τον Oμιλο Λάτση, στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου των EΛΠE την περασμένη Tρίτη, με κοινή απόφαση των υπουργών Oικονομίας και Aνάπτυξης αποτελεί δείγμα «καλής θελήσεως» των δύο πλευρών για συνεργασία σε όλα τα κρίσιμα θέματα που αφορούν τον Oμιλο.
Aπό το 2004 εξάλλου, που ο Oμιλος Λάτση μέσω της Paneuropean αύξησε τη συμμετοχή του στα EΛΠE στο 33% και σταδιακά στο 34,32% του μετοχικού κεφαλαίου, το σύνολο των στρατηγικής σημασίας αποφάσεων λαμβάνονταν στη βάση της συνεννόησης των δύο μετόχων.
Κοινή απόφαση

Οι αλλαγές προσώπων της περασμένης Tρίτης στο διοικητικό συμβούλιο των EΛΠE, αναμένονταν από την αγορά είτε με τη λήξη της θητείας του κ. Παναγιώτη Kαβουλάκου ως διευθύνοντα συμβούλου τον Aπρίλιο του 2008, είτε με την έναρξη ισχύος της συμφωνίας του 2003, μεταξύ δημοσίου και Oμίλου Λάτση, για επιλογή του μάνατζμεντ από τη γενική συνέλευση των μετόχων, τον Iούνιο του 2008.
H απόφαση να γίνουν οι αλλαγές νωρίτερα ήταν κοινή μεταξύ των δύο μετόχων, μετά την εκφρασμένη πρόθεση του κ. Παναγιώτη Kαβουλάκου για παραίτηση, αφού είχε διαπιστώσει ότι δεν υπήρχαν περιθώρια παράτασης της θητείας του. H επιλογή του κ. Kωστόπουλου ως αντικαταστάτη του κ. Kαβουλάκου ήταν επίσης κοινή και για την εφαρμογή της χρειάστηκε απλώς η παραίτηση του κ. Kωστόπουλου από εκπροσώπου της Paneuropean στο Δ.Σ. των EΛΠE, ο διορισμός του σε αυτό ως εκπροσώπου του Δημοσίου και η εκλογή του στη συνέχεια από το Δ.Σ., ως διευθύντος συμβούλου του Oμίλου.
Tον Oμιλο Λάτση εκπροσωπούν πλέον στο Δ.Σ. των EΛΠE, ο Θεόδωρος Bάρδας ο οποίος αναβαθμίστηκε από μη εκτελεστικό μέλος σε εκτελεστικό (θέση που κατείχε ο κ. Kωστόπουλος) και ο κ. Γεώργιος Kαλλιμόπουλος που πήρε τη θέση του κ. Bάρδα. Aπό πλευράς του ελληνικού δημοσίου, στο Διοικητικό Συμβούλιο εισήλθαν πέραν του κ. Kωστόπουλου τρία ακόμη νέα πρόσωπα σε αντικατάσταση ισάριθμων αποχωρούντων.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο ο κ. Kωστόπουλος όσο και ο κ. Bάρδας ήταν από τα στελέχη του Oμίλου που είχαν κερδίσει την προσωπική εκτίμηση του προέδρου των EΛΠE κ. Tίμου Xριστοδούλου, τους οποίους, σύμφωνα με πληροφορίες, συμβουλευόταν πολύ συχνά για σημαντικά θέματα και κατά το προηγούμενο διάστημα. H καλή αυτή συνεργασία αναμένεται να συνεχισθεί με στόχο, όπως δηλώνουν αμφότερες οι πλευρές, την ενίσχυση και δυναμική ανάπτυξη των EΛΠE, που εν τέλει αποτελεί και το βασικό ζητούμενο για την ανάπτυξη της ίδιας της εταιρίας, αλλά και του ομίλου συνολικότερα.
Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας
«Eχουν προηγηθεί τέσσερα χρόνια πολύ καλής συνεργασίας μεταξύ ελληνικού δημοσίου και στρατηγικού επενδυτή στα EΛΠE. Θα έλεγα ότι πρόκειται για μια αρμονική συνεργασία και είμαι βέβαιος ότι αυτή θα συνεχιστεί με κοινό στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του Oμίλου. Tο περιβάλλον της διύλισης στην ευρύτερη περιοχή των Bαλκανίων, της Mεσογείου και της Nοτιο- Aνατολικής Eυρώπης, γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό και πρέπει να προετοιμαστούμε γι αυτό» τονίζει στην «K» ο κ. Iωάννης Kωστόπουλος, δίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το στίγμα της στρατηγικής πάνω στην οποία θα στηριχθεί κατά την άσκηση της διοίκησης που θα εφαρμόσει.
Bασική προτεραιότητα για τον ίδιο πάντως θα είναι ο τομέας της διύλισης. «Eίναι η καρδιά της δουλειάς μας και θα πρέπει να επιταχύνουμε τον ρυθμό υλοποίησης των επενδύσεων και στα τρία διυλιστήρια προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τον ανταγωνισμό από το εξωτερικό αλλά και από τον εγχώριο ανταγωνιστή μας (Motor Oil)» υπογραμμίζει.
H νέα διοίκηση των EΛΠE θεωρείται βέβαιο ότι θα αναπροσαρμόσει το σύνολο των στρατηγικών του Oμίλου. Δεν προκύπτει από πουθενά διάθεση για αλλαγή στρατηγικής, αλλά σε κάθε περίπτωση ενίσχυσης της, προκειμένου να επιτευχθούν οι επιδιωκόμενο στόχοι. Σίγουρα όμως σε κάποιες στρατηγικές θα δοθεί μεγαλύτερη έμφαση, ενώ κάποιες άλλες θα αντιμετωπιστούν πιο συντηρητικά.
H περίπτωση της ΔEΠA και του φυσικού αερίου φαίνεται ότι ανήκει στις στρατηγικές της πρώτης κατηγορίας, ενώ η περίπτωση του up sream στη δεύτερη κατηγορία. Eμφαση αναμένεται να δοθεί και στον τομέα της εμπορίας, με την EKO να ανασυντάσσεται για τη διατήρηση του ηγετικού της ρόλου στην αγορά. Για την επίτευξη του στόχου αυτού δεν αποκλείεται να υπάρξουν και αλλαγές στη διοίκηση της θυγατρικής. Ολα αυτά όμως αναμένεται να ξεκαθαρίσουν στο προσεχές διάστημα κι αφού πρώτα ο νέος διευθύνων σύμβουλος ενημερωθεί για κρίσιμα ζητήματα που άπτονται της λειτουργίας του ομίλου των Ελληνικών Πετρελαίων, που θα γίνει προσπάθεια να κατακτήσουν τη θέση που τους αρμόζει και πάλι στην αγορά.

Στην επιφάνεια έρχονται πάλι τα πετρέλαια του Βορείου Αιγαίου

Από την εφημερίδα “Το Βήμα” αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Α. Χριστοδουλάκη:
Με τις σημερινές τιμές του «μαύρου χρυσού» η έρευνα και η εκμετάλλευση των ελληνικών κοιτασμάτων θεωρούνται συμφέρουσες και προκαλούν νέο επιχειρηματικό ενδιαφέρον
Σήμερα, με την τιμή του αργού πετρελαίου να περιστρέφεται γύρω από τα 90 δολάρια το βαρέλι, η έρευνα και η εκμετάλλευση των πετρελαίων του Αιγαίου θεωρούνται προσοδοφόρες. Σε σχέση με την ποιότητα των πετρελαίων του Αιγαίου, κομβικό σημείο για την αποδοτικότητα της εκμετάλλευσής τους θεωρούνται τα 67 δολάρια το βαρέλι. Από αυτή την τιμή και πάνω το αργό του Αιγαίου θεωρείται εξαιρετικά εκμεταλλεύσιμο.
Αντίθετα, τα αποθέματα της Δυτικής Ελλάδας και κυρίως ανοιχτά από το Κατάκολο βρίσκονται σε πολύ μεγάλα βάθη και είναι πανάκριβη η διερεύνησή τους.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα πλούσια κοιτάσματα του Βορείου Αιγαίου βρίσκονται στην «ευαίσθητη» περιοχή ανάμεσα στα τέσσερα νησιά που περιγράψαμε ενώ τα αποθέματα του Πρίνου μάλλον εξαντλούνται. Οποιος όμως «βάλει πόδι» στον Πρίνο εγγράφει μια πολύ σοβαρή υποθήκη για το μέλλον, εξ ου και το εφοπλιστικό ενδιαφέρον…
«Το Βήμα» αποκαλύπτει σήμερα ότι πριν από λίγες ημέρες ο εφοπλιστής Ευστάθιος Τοπούζογλου με όχημα την κοινοπραξία «Ενεργειακή Αιγαίου» εξαγόρασε το ποσοστό της αγγλικής Regal στην Kavala Oil και πλέον είναι ο βασικός μέτοχος στην εταιρεία που αντλεί τα αποθέματα του Πρίνου. Το υπόλοιπο τμήμα των μετοχών και το μάνατζμεντ κατέχουν οι εργαζόμενοι στην εταιρεία, αλλά είναι πλέον βέβαιο ότι ο κ. Τοπούζογλου θα ζητήσει και τη διοίκηση.
Το τελευταίο δίμηνο είχε αναζωπυρωθεί το ενδιαφέρον για τα πετρέλαια του Πρίνου και συγκεκριμένα για το κοίτασμα «Εψιλον». Πρωταγωνιστής αυτού του ενδιαφέροντος ήταν ο γνωστός έλληνας εφοπλιστής κ. Θεόδωρος Βενιάμης, ο οποίος διερεύνησε αναλυτικά τις δυνατότητες εξαγοράς των δικαιωμάτων για το συγκεκριμένο κοίτασμα μέσω της κοινοπραξίας Ενεργειακή Αιγαίου και φυσικά για την εκμετάλλευσή του, ενώ είχε και ενημερωτική συνάντηση με τον πρόεδρο των ΕΛΛΠΕ κ. Τίμο Χριστοδούλου.
* Τα αποθέματα -έκπληξη
Αλλωστε, τα κοιτάσματα του Πρίνου και της Νότιας Καβάλας που ανακαλύφθηκαν την περίοδο 1972 -1974 από την αμερικανοκαναδική Oceanic και στη συνέχεια έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την καναδική Denisson που εξαγόρασε την προηγούμενη εταιρεία ήταν μια έκπληξη για όλους: ενώ οι αρχικοί υπολογισμοί μιλούσαν για συνολικό εκμεταλλεύσιμο απόθεμα 60 εκατ. βαρελιών, τελικά τα δύο πεδία έδωσαν πάνω από 120 εκατ. βαρέλια αργού πετρελαίου, τη διπλάσια ποσότητα.
Ακόμη και σήμερα από τη διάδοχη κατάσταση της πολύπαθης αυτής ιστορίας αντλούνται καθημερινά περίπου 1.200 βαρέλια αργού πετρελαίου. Σύμφωνα με υπολογισμούς ειδικών το ανεκμετάλλευτο κοίτασμα «Εψιλον» που ενδιαφέρει τον κ. Βενιάμη περιέχει αποθέματα περίπου 18 εκατ. βαρελιών ενώ υπάρχουν και άλλες δύο απόψεις που μιλούν είτε για αρκετά λιγότερα είτε για αρκετά περισσότερα αποθέματα.
Μετά τον έλεγχο που έκανε ο κ. Βενιάμης απέσυρε το ενδιαφέρον του. Οι έλληνες αναλυτές των πετρελαϊκών θεμάτων αποδίδουν αυτό το «πάγωμα» και σε λόγους τακτικής λόγω της μετοχικής περιπλοκότητας που συνάντησε με τη σημερινή εταιρεία, στην οποία εμπλέκονται η αγγλική Regal, ο περιβόητος κ. Φρανκ Τίμις, οι εργαζόμενοι στην εταιρεία και το υπουργείο Ανάπτυξης.
«Ολοι οι πόλεμοι σήμερα γίνονται για το πετρέλαιο ενώ αύριο θα γίνονται για το νερό» έλεγε κάποτε ο σύμβουλος ασφαλείας των ΗΠΑ επί προεδρίας Τζίμι Κάρτερ Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι. Μάλιστα, σε μια σειρά διαλέξεών του, που αποτέλεσαν και υλικό για το βιβλίο του «Η μεγάλη σκακιέρα», είχε συνδυάσει την ανακάλυψη πετρελαίου στο Αιγαίο το 1972 με τα δραματικά γεγονότα που ακολούθησαν, δηλαδή το πραξικόπημα των συνταγματαρχών κατά του Μακαρίου και την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, την παραλίγο σύρραξη Ελλάδας – Τουρκίας τα επόμενα χρόνια και την πολιτική αστάθεια που ακολούθησε με άξονα πάντοτε τη γραμμή του Αιγαίου, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και τις δήθεν «γκρίζες ζώνες» που εφηύραν οι γείτονες για να συντηρήσουν την αντιπαράθεση στην περιοχή.
Ουδείς λησμονεί επίσης ότι πριν από περίπου δύο χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 2005, ένα κορυφαίο στέλεχος της πολυεθνικής Shell, ο αντιπρόεδρος της μητρικής εταιρείας κ. Ρομπ Ρόουντς, είχε επισκεφθεί διαδοχικά την Αθήνα και την Αγκυρα, όπου σε «αθώες» συνομιλίες με υπουργούς και υφυπουργούς των δύο χωρών είχε διερευνήσει διακριτικά αλλά με σαφήνεια την προοπτική συνεκμετάλλευσης των πετρελαίων του Αιγαίου από τις δύο χώρες, φυσικά με τη σφραγίδα του πολυεθνικού ομίλου.
Μάλιστα, εκείνη την εποχή ο άγγλος αξιωματούχος φέρεται να έχει τονίσει σε έλληνα υπουργό ότι «αν η ελληνική κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση να κάνει κάτι τέτοιο, όλα τα υπόλοιπα που αφορούν την τουρκική κυβέρνηση και τους εμπλεκόμενους τρίτους (Ευρωπαϊκή Ενωση, Αμερικανοί) θα τα φροντίσουμε εμείς».
Βεβαίως, μετά την ολοκλήρωση των επαφών αυτών που προφανώς δεν είχαν επιτυχή κατάληξη, ο πολυεθνικός όμιλος φρόντισε να διαψεύσει με κατηγορηματικό και δημόσιο τρόπο τις προθέσεις του.
Ετσι γίνονταν πάντοτε τα πράγματα με τον μαύρο χρυσό: υπάρχουν κινήσεις που λέγονται αλλά δεν γίνονται και συμφωνίες που γίνονται αλλά δεν λέγονται.
* Στα ανατολικά το παιχνίδι

---

Οι εγκαταστάσεις του Πρίνου στις ακτές της Θράκης κοντά στην Καβάλα

---

Πάντως το μεγάλο παιχνίδι για τα πετρέλαια του Αιγαίου διαδραματίζεται ανατολικότερα του Πρίνου, στην περιοχή του Θρακικού Πελάγους που περικλείεται από τη Θάσο, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο και την Ιμβρο και όπου, σύμφωνα με τους ειδικούς, κρύβονται τα μεγαλύτερα αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου. Και μόνο από το γεγονός ότι τα τρία πρώτα νησιά είναι ελληνικά ενώ το τέταρτο ανήκει στην Τουρκία καταδεικνύει τη δυσκολία της εκμετάλλευσης των πλούσιων κοιτασμάτων για τα οποία ενδιαφέρθηκε η Shell και μάλιστα με την πρόταση για μια ιδιότυπη… pax petroleum, δηλαδή μια διαρκή αποφυγή προκλήσεων στο Αιγαίο με στόχο τα πετροδολάρια.
Το σημερινό κοίτασμα του Πρίνου εκμεταλλεύεται από το 1999 (οπότε για οικονομικούς λόγους το εγκατέλειψαν οι Καναδοί της Denisson) η Kavala Oil της οποίας το 33% του μετοχικού κεφαλαίου και το management έχουν οι εργαζόμενοι, μετά την εγκατάλειψη της διοίκησης από τη Regal Oil, που κατέχει το υπόλοιπο 67%. Η τύχη αυτού του 67% παραμένει αδιευκρίνιστη.
Πρόσφατα, η αγγλική εταιρεία που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου περιέγραψε με μηδενική αξία τη συμμετοχή της, γεγονός που πολλοί ερμήνευσαν ως ένδειξη πώλησης της συμμετοχής. Επίσημη αναγγελία πώλησης στο Λονδίνο πάντως δεν έχει γίνει και οι προθέσεις των μετόχων δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές.
Η Kavala Oil ήρθε προ τριμήνου σε κατ’ αρχήν συμφωνία με κοινοπραξία ελλήνων επενδυτών για την πραγματοποίηση των απαραίτητων γεωτρήσεων προκειμένου να ξεκινήσει η άντληση πετρελαίου από το κοίτασμα «Ε», στο οποίο υπάρχουν βεβαιωμένα και εμπορικά αξιοποιήσιμα αποθέματα 18 εκατ. βαρελιών. Κρυφός άσος στο μανίκι της κοινοπραξίας ήταν ο κ. Θεόδωρος Βενιάμης αλλά μετά την απόσυρσή του προέκυψε… Τοπούζογλου.
Η Kavala Oil φέρεται να έχει σήμερα στα χέρια της εγγυητικές επιστολές καλής εκτέλεσης ύψους 6 εκατ. ευρώ εκ μέρους της κοινοπραξίας αλλά πριν από οποιαδήποτε άλλη κίνηση πρέπει να επιλυθούν δύο βασικές εκκρεμότητες: η πρώτη είναι η παράταση των υφιστάμενων αδειών, οι οποίες λήγουν στις 19 Ιουνίου 2008, κατά μία πενταετία τουλάχιστον και η δεύτερη είναι η αποδοχή του επενδυτικού σχήματος από το υπουργείο.
Το υπουργείο Ανάπτυξης τον Ιούνιο του 2004 ανανέωσε για πέντε χρόνια την άδεια εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων του Πρίνου, με την υποχρέωση η εταιρεία να προχωρήσει στην εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Ε». Στην αντίθετη περίπτωση η άδεια θα ανακληθεί, με αποτέλεσμα να χαθεί και η σημερινή μικρή δραστηριότητα στο «παλιό» κοίτασμα του Πρίνου.
Εδώ υπεισέρχεται και ο παράγων «εργαζόμενοι» με επικεφαλής τον κ. Βασ. Παππά, αφού η αξιοποίηση του κοιτάσματος «Ε» θα δώσει τη δυνατότητα παράτασης της λειτουργίας της επιχείρησης και άρα διατήρησης των θέσεων εργασίας. Το κοίτασμα «Ε» θεωρείται φυσικά μικρό, αλλά αποτελεί σημαντική μελλοντική υποθήκη για το Αιγαίο ενώ με καλή άντληση των αποθεμάτων του Πρίνου η εκμετάλλευση θα μπορέσει να παραταθεί για ακόμη 20 χρόνια με ετήσια παραγωγή περίπου 1,3 εκατ. βαρελιών, όσων αντλούνται και σήμερα.
Ο λόγος για τον οποίο η μικρή αυτή παραγωγή από τα πηγάδια του Πρίνου δίνει οριακή έστω βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στις υψηλές τιμές πετρελαίου (το πετρέλαιο του Πρίνου τιμολογείται περίπου 5 δολάρια χαμηλότερα από την τιμή του πετρελαίου μπρεντ).
* Τι θέλει η Regal
Οι μέτοχοι της Regal Oil απέβαλαν προ έτους από τη διοίκηση της εταιρείας τον κ. Φρανκ Τίμις, αφού ο Ρουμάνος, διοχετεύοντας πληροφορίες για τεράστια αποθέματα που ανακάλυψαν τα γεωτρύπανά του στην Καλλιράχη, έστησε μεγάλο παιχνίδι με τη μετοχή της εταιρείας στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και στη συνέχεια πούλησε τις μετοχές στους σημερινούς κατόχους της.
Πάντως η Regal διαφώνησε με την κίνηση της Kavala Oil αφού επιθυμεί την σημαντική αύξηση της παραγωγής στα σημερινά πηγάδια, με στόχο να μειώσει τις ζημιές από τις γεωτρήσεις της Καλλιράχης, που υπολογίζεται σε περ.98ίπου 120 εκατ. δολάρια.
Μετά τη διαφωνία των Αγγλων, η διοίκηση της Kavala Oil παρέπεμψε το θέμα στη διαιτησία, την οποία ασκούν, με βάση την αρχική παραχώρηση, τα ΕΛΛΠΕ που αποφάσισαν ότι το δικαίωμα για εξελίξεις όπως αυτή έχει το μάνατζμεντ της Kavala Oil, αφού η εκμετάλλευση του κοιτάσματος «Ε» αποτελεί συμβατική υποχρέωσή της.
Σύμφωνα με δήλωση της ίδιας της εταιρείας, η Regal βρισκόταν σε διαδικασία συμφωνίας για την πώληση ολόκληρης της συμμετοχής της στη Eurotech, την εταιρεία που ελέγχει το 95% των δικαιωμάτων ψήφου στην Kavala Oil και με τη σειρά της ελέγχεται από τη Regal, σε έλληνα αγοραστή κατέληξε τελικά στον κ. Τοπούλογλου.
Αν η μέση διεθνής τιμή του πετρελαίου διαμορφωθεί το 2008 σε 75 δολ. το βαρέλι, όπως προβλέπεται στον προϋπολογισμό, τότε η Kavala Oil θα έχει τον επόμενο χρόνο τζίρο της τάξεως των 750 εκατ. δολαρίων, δηλαδή περίπου 550 εκατ. ευρώ.
Με την επιπλέον επένδυση των 100 εκατ. ευρώ στο κοίτασμα του «Πεδίου Ε», ο αγοραστής μπορεί να αποσπάσει επιπλέον παραγωγή 1.500 βαρελιών ημερησίως από το 2009, προσθέτοντας στον ετήσιο τζίρο άλλα 100 εκατ. δολάρια.

Ποιος δίνει τις άδειες για την έρευνα

---

Εξέδρα άντλησης πετρελαίου σε περιοχή της Θάσου

---

Ποιος είναι αρμόδιος για να παραχωρήσει νέες άδειες για έρευνα πετρελαίου και φυσικού αερίου στη χώρα μας;
Εδώ και έναν μήνα πέρασαν πλέον στο υπουργείο Ανάπτυξης η έρευνα και η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων (πετρελαίου και φυσικού αερίου) στη χώρα μας. Με τη σειρά του το υπουργείο θα αποφασίσει για τον ανεξάρτητο φορέα που θα έχει την αρμοδιότητα.
Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση με τον Νόμο 87 του 1975 το ελληνικό Δημόσιο παραχώρησε στη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου – Ερευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων (ΔΕΠ – ΕΚΥ) το αποκλειστικό δικαίωμα έρευνας για πετρέλαιο και για φυσικό αέριο σε οριοθετημένες θαλάσσιες περιοχές και αργότερα και σε χερσαίες εκτάσεις της χώρας, χωρίς κανέναν χρονικό περιορισμό.
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1998, η ΔΕΠ μετονομάστηκε σε Ελληνικά Πετρέλαια και όλες οι θυγατρικές της, μεταξύ αυτών και η ΔΕΠ – ΕΚΥ, απορροφήθηκαν από τη μητρική εταιρεία ώστε ο όμιλος να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο τον Ιούνιο του 1998.
Την εποχή εκείνη τα δικαιώματα για έρευνα και εκμετάλλευση, όπως είναι φυσικό, διαφημίστηκαν αρκούντως από τα ΕΛΛΠΕ, αφού ήταν και παραμένουν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο του Ομίλου που ήταν ο καθολικός διάδοχος της ΔΕΠ – ΕΚΥ.
Τα χρόνια πέρασαν και η μετοχική σύνθεση των ΕΛΛΠΕ άλλαξε, ενώ με τον πρόσφατο νόμο 3429 περί ΔΕΚΟ τα ΕΛΛΠΕ εξαιρέθηκαν από τον δημόσιο τομέα. Τέθηκε συνεπώς το ερώτημα αν μια ιδιωτική επιχείρηση σύμφωνα με τον νόμο όπως τα ΕΛΛΠΕ μπορούσαν να έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα παραχωρήσεων, κάτι που αναγνώριζαν και στον Ομιλο. Για τον λόγο αυτόν στις 16 Οκτωβρίου του 2006 οι υπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης κκ. Γ. Αλογοσκούφης και Δ. Σιούφας απηύθυναν επιστολή-ερώτημα προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ώστε το τελευταίο να γνωμοδοτήσει για το θέμα.
Πράγματι, η Ολομέλεια του Συμβουλίου με τη γνωμοδότηση 590 στις 22 Δεκεμβρίου του 2006 ανέφερε ότι αναγνωρίζει τα ΕΛΛΠΕ ως καθολικό διάδοχο της ΔΕΠ – ΕΚΥ και επίσης ότι η αφαίρεση των δικαιωμάτων έρευνας των ΕΛΛΠΕ υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου με διοικητική πράξη ανάκλησης δεν είναι αντισυνταγματική και μπορεί να γίνει εφόσον αφορά περιοχές όπου τα ΕΛΛΠΕ δεν θα κάνουν έρευνα ή για παραχωρήσεις όπου δεν τηρήθηκαν κάποιοι όροι. Επίσης η ανάκληση των δικαιωμάτων έρευνας μπορεί να γίνει για λόγους δημοσίου συμφέροντος, αρκεί να αιτιολογηθεί επαρκώς.
Σήμερα τα ΕΛΛΠΕ έχουν δικαίωμα έρευνας σε 25 περιοχές της χώρας συνολικής έκτασης 60 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων στη Δυτική Ελλάδα (Δυτική Πελοπόννησος και Ιόνιο Πέλαγος), στη Νότια Κρήτη (Μεσσαρά και Ιεράπετρα), στην Κομοτηνή, στο Δέλτα του Εβρου ως την Αλεξανδρούπολη και στα Γρεβενά. Το ελληνικό Δημόσιο προσανατολίζεται να αφήσει στα ΕΛΛΠΕ το δικαίωμα έρευνας για δύο περιοχές και συγκεκριμένα το Κατάκολο στη Δυτική Ηλεία και την Επανωμή στη Θεσσαλονίκη.

Ο βαλκανικός πόλεμος των πετρελαίων

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο το Ν. Κονδυλόπουλου, από Σοφοκλέους.in:
Μια ευρω-ρωσική αναμέτρηση που “μυρίζει” πετρέλαιο βρίσκεται σε εξέλιξη στα Βαλκάνια και στην κεντρική Ευρώπη. Με επιχειρηματικές συγκρούσεις, απροσδόκητες συμμαχίες και παρασκηνιακά διπλωματικά παιχνίδια που θυμίζουν εποχές Μέτερνιχ. Το παιχνίδι παίζεται τώρα σε σερβικό “γήπεδο”. Παρούσα και η ελληνική πλευρά, με τα ΕΛΠΕ και τον ομιλο Λάτση.
Ο όμιλος έχει επικεντρωθεί τα τελευταία χρόνια στον χρηματοοικονομικό τομέα, αλλά δεν ξεχνάει τις “ρίζες” του. Ξεκίνησε από τα πετρέλαια, επεκτάθηκε και τώρα προσπαθεί να να ενισχύσει πάλι την παρουσία του στον παραδοσιακό τομέα εργασιών του.
Διαθέτει πλέον και το κατάλληλο “όχημα”, καθώς αναλαμβάνει τον έλεγχο των ΕΛΠΕ, που κυριαρχούν στην ελληνική αγορά κι έχουν “βάλει πόδι” στα Σκόπια, στη Βουλγαρία και στο Μαυροβούνιο. Τώρα έχουν μία νέα ευκαιρία επέκτασης, την οποία επιδιώκει να αξιοποιήσει ο όμιλος Λάτση.
Σε λίγους μήνες θα βγει προς πώληση η κρατική εταιρία καυσίμων της Σερβίας, η NIS. Τα ΕΛΠΕ έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση πλειοψηφικού πακέτου. Κι έτσι βρίσκονται ξαφνικά στο επίκεντρο της σύγκρουσης για τον έλεγχο των βαλκανικών αγορών πετρελαιοειδών.
Αλλαγή φρουράς και επιθετική στρατηγική
Στα ΕΛΠΕ συντελείται αυτή την περίοδο “αλλαγή φρουράς”, καθώς το μάνατζμεντ περνά σταδιακά από το Δημόσιο στον όμιλο Λάτση. Παράλληλα διαφοροποιείται η στρατηγική της μέχρι πρότινος “κρατικής” εταιρίας, η οποία γίνεται περισσότερο εξωστρεφής και επιθετική-επεκτατική.
Την περασμένη εβδομάδα παραιτήθηκε ο διευθύνων σύμβουλος και τη θέση του ανέλαβε ο κ. Κωστόπουλος, στέλεχος του ομίλου Λάτση. Τον Ιούνιο θα εκλεγεί νέα Διοίκηση από τη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρίας, όπου πλειοψηφεί ο όμιλος Λάτση. Η φυσιογνωμία της επιχείρησης θ’αλλάξει άρδην.
Ο όμιλος Λάτση θέλει να επεκτείνει τις δραστηριότητές του στον ενέργειακό τομέα. Εκτός της αγοράς της Σερβίας βολιδοσκοπεί τη Βουλγαρία, όπου έχει ισχυρή παρουσία ο όμιλος Βαρδινογιάννη, αλλά και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Στα αρχικά σχέδια του νέου CEO είναι ο εκσυγχρονισμός του διυλιστηρίου της Ελευσίνας και η επέκταση του ομίλου στις βαλκανικές αγορές.
Τα ΕΛΠΕ ήδη τα τελευταία χρόνια έχουν καταγράψει σοβαρή εμπορική παρουσία στη Σερβία-Μαυροβούνιο, κυρίως μέσω της ΕΚΟ – Yu αλλά και με την εξαγορά της Yugo-KOTOR στο Μαυροβούνιο. H ΕΚΟ-YU θα προχώρησε σε επένδυση 16 εκατ. ευρώ εντός του 2007. Διαθέτει 19 πρατήρια πετρελαιοειδών, ενώ άλλα έξι βρίσκονται υπό κατασκευή.
Πρόσφατα τα ΕΛΠΕ ξεκίνησαν εργασίες κατασκευής ενός υπερσύγχρονου πρατηρίου πετρελαιοειδών κατά μήκος του αυτοκινητοδρόμου Βελιγραδίου-Νις.
Παράλληλα οι παραδοσιακά καλές σχέσεις Ελλάδος-Σερβίας έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον για συνεργασία αρκετών ξένων ομίλων, κυρίως της αυστριακής ΟΜΧ, προκειμένου να διεκδικήσουν από κοινού της NIS. Το αντίπαλο δέος είναι η ρωσική Lukoil, που ενδιαφέρεται σφόδρα για την περαιτέρω επέκτασή της στα Βαλκάνια.
Η διείσδυση των Ρώσων και η Lukoil
Η Ρωσία υπό την προεδρία του Βλαντιμίρ Πούτιν έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να εξελιχιεί σε ενεργειακή υπερδύναμη, αμφισβητώντας ανοιχτά την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ. Το Κρεμλίνο ανέκαθεν θεωρούσε τα Βαλκάνια σφαίρα εππιροής του και θεωρεί δεδομένο ότι η Lukoil τελικά θα εξαγοράσει τη NIS.
Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ έχοντας μέσω των μεγάλων πετελαικών ομίλων όπως η Chevron-Texaco, Exxon, έχουν συνάψει στρατηγικές συμμαχίες στο υπογάστριο της Ρωσίας με το Καζακστάν, το Αζεμπαιτζάν και τις άλλες πρώην σοιαλιστικές δημοκρατίες.
Τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει οι εμφανίσεις ανώτατατων αξιωματούχων του Κρεμλίνου στο Βελιγράδι προκειμένου να προωθήσουν τα επεκτατικά σχέδια της Lukoil.
Παρά τις παραδοσιακά καλές σχέσεις των δύο χωρών οι Ρώσοι τονίζουν στη σερβική κυβέρνηση ότι είναι πολύ πιθανόν πίσω από κάποιες ευρωπαικές εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να «κρύβονται» αμερικανικά συμφέροντα.
Ένα τέτοιο γεγονός θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα όχι μόνο στις σχέσεις Μόσχας-Βελιγραδίου, αλλά θα υπήρχε έντονη αμφισβήτηση στο εσωτερικό της χώρας.
Διπλωματικό παρασκήνιο
Η σερβική κυβέρνηση βρίσκεται σε δεινή θέση καθώς αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την απόσχιση του Κόσσοβου όπου έχει σα σύμμαχο τη Ρωσία που είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Παράλληλα δέχεται σοβαρές πιέσεις από την Ευρωπαική Ένωση για άνοιγμα των αγορών, ιδιωτικοποιήσεις προκειμένουν να καταστεί υποψήφια για ένταξη στην Ε.Ε.
Ένα τέτοιο γεγονός θα προσελκύσει αρκετά ξένα επενδυτικά κεφάλαια όπως έγινε σε Βουλγαρια και Ρουμανία. Επίσης το Βελιγράδι θέλει να προσεγγίσει την Ε.Ε προκειμένου να έχει τη βοήθειά της στο κρίσιμο θέμα του Κοσσόβου.
Οι ΗΠΑ καραδοκούν και είναι σίγουρο ότο δεν θα αφήσουν τόσο εύκολα τη Ρωσία να επεκτείνει την εππιροή της στα Βαλκάνια, ιδιαίτερα με την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδούπολη.
Ποια είναι η NIS
H κυβέρνηση του Βελιγραδίου προτίθεται από το νέο έτος να ιδιωτικοποιήσει τον όμιλο NIS όχι ως ενιαίο σύνολο αλλά σε μεγάλα τμήματα.
H NIS έχει δύο διυλιστήρια και περίπου 500 πρατήρια με τις επωνυμίες Yugopetrol και ΝΑΡ στη γειτονική χώρα, ενώ παράλληλα διαθέτει δικά της κοιτάσματα πετρελαίου, λίγα στην ίδια τη Σερβία αλλά περισσότερα στη Λιβύη και στην Ανγκόλα.
Διαθέτει επίσης συγκρότημα επεξεργασίας πετροχημικών αλλά και το μοναδικό δίκτυο φυσικού αερίου της χώρας αυτής. H μητρική εταιρεία του ομίλου ελέγχει 14 μεγάλες θυγατρικές που ασχολούνται με όλες τις δραστηριότητες των υδρογονανθράκων της έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, της εισαγωγής αργού, της διύλισης, της εμπορίας καυσίμων, των πετροχημικών και του φυσικού αερίου.
Χαρακτηριστικό είναι ότι απασχολεί περίπου 16.500 υπαλλήλους με ναυαρχίδα τα διυλιστήρια στο Νόβισαντ και στο Πάντσεβο. Στον τομέα της εμπορίας καυσίμωνη μεν Yugopetrol δραστηριοποιείται στην Κεντρική και Νότια Σερβία, ενώ η ΝΑΡ δραστηριοποιείται στο βορειότερο κομμάτι της Σερβίας, στη Βοϊβοδίνα κοντά στα σύνορα με την Ουγγαρία. Αλλά και το διυλιστήριο του Πάντσεβο, που είναι πάνω στον Δούναβη, βρίσκεται ακριβώς στη γραμμή σχεδιασμού του μελλοντικού πετρελαιαγωγού Κωνστάντζας – Τεργέστης.
Οι ενδιαφερόμενοι
Για τον πετρελαϊκό κολοσσό της γείτονος ενδιαφέρονται εκτός της ρωσικής Lukoil και των ΕΛΠΕ-ΟΜΧ, η Shell, η BP, η γαλλική TOTAL – ELF, οι ισπανικές ENDESA – Gas Natural και Iberdrola, η ουγγρική MOL, αλλά και η κρατική εταιρεία πετελαιοειδών της Πολωνίας.

Στην «τελική ευθεία» ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης

Από την εφημερίδα “Καθημερινή” αναδημοσιεύουμε:
Ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Χωροταξίας της Βουλγαρίας Ασέν Γκαγκαούζοφ δήλωσε στη βουλγαρική Βουλή ότι σε μερικές ημέρες αναμένεται να ολοκληρωθεί η καταχώριση της διεθνούς εταιρίας σχεδιασμού, κατασκευής και εκμετάλλευσης του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης στο εμπορικό μητρώο της Ολλανδίας, όπου θα είναι η έδρα της επιχείρησης.
Σε απάντηση ερωτήσεων εκπροσώπων της αντιπολίτευσης στο πλαίσιο του τακτικού κοινοβουλευτικού ελέγχου, ο Βούλγαρος υπουργός ενημέρωσε για τις εξελίξεις «στην τελική ευθεία» του μεγάλου έργου και διαβεβαίωσε ότι όλες οι δυσκολίες και διαφορές έχουν ξεπεραστεί.
Ο ίδιος επισήμανε ότι η ρωσική πετρελαϊκή εταιρία Transneft θα εγγυάται την προμήθεια επαρκών ποσοτήτων πετρελαίου για την αποτελεσματική λειτουργία του αγωγού, όπως προβλέπει η σχετική διακυβερνητική συμφωνία που υπεγράφη στην Αθήνα την περασμένη άνοιξη παρουσία του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν, και των πρωθυπουργών της Ελλάδας, Κώστα Καραμανλή, και της Βουλγαρίας, Σεργκέι Στανίσεφ.
«Σε αυτή τη φάση δεν προβλέπεται πώληση μετοχών από το βουλγαρικό μερίδιο στο κεφάλαιο της διεθνούς εταιρίας», δήλωσε ο Βούλγαρος υπουργός, διευκρινίζοντας ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο με απόφαση της βουλγαρικής κυβέρνησης, κατόπιν υποθετικής πρότασης των δύο δημόσιων εταιριών που θα εκπροσωπούν τη χώρα στη διεθνή επιχείρηση.
Σύμφωνα με τον κ. Γκαγκαούζοφ έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος κατά την κατασκευή και τη λειτουργία του αγωγού και ύστερα από πρόταση της βουλγαρικής πλευράς, η διεθνής εταιρία θα δημιουργήσει ειδικό ταμείο προστασίας του περιβάλλοντος.
Ο ίδιος επισήμανε ότι η μεταφορά του ρωσικού πετρελαίου μέχρι το βουλγαρικό λιμάνι Μπουργκάς στη Μαύρη Θάλασσα θα γίνεται μόνο από δεξαμενόπλοια (παλαιότητας 10 ετών) και με ενισχυμένο κύτος με δύο στρώματα λαμαρίνας.