Αναφορά στην προσπάθεια μας γίνεται στο τελευταίο τεύχος του “Πυρσού”. Το κείμενο που υπογράφει ο συνάδελφος ΚΘ έχει ως εξής:
Με μια νέα μορφή έκφρασης και επικοινωνίας οι εργαζόμενοι της χώρας μας σιγά-σιγά φαίνεται να βρίσκουν τρόπους να προβάλλουν απόψεις, σκέψεις, πρωτοβουλίες και αιτήματα.
Τα blogs όλο και περισσότερο αποτελούν ένα βήμα διαλόγου και καταγγελιών σε μια εποχή που τα συνδικάτα δεν έχουν και την καλύτερη εικόνα, με όσα αρνητικά τα τελευταία χρόνια φαινόμενα εξέθρεψαν και συνεχίζουν να συντηρούν.
«Είμαστε μια ομάδα εργαζομένων η οποία αναζητεί ένα βήμα έκφρασης έξω απ’ τις παρατάξεις» ισχυρίζεται.
Εμείς κρατάμε την ανάγκη αναζήτησης βήματος για την έκφρασή τους και χαιρετίζουμε κάθε μέσο και τρόπο που δίνει στους εργαζόμενους την δυνατότητα να προβάλλουν τις απόψεις τους και να επικοινωνούν μεταξύ τους, ανταλλάσσοντας σκέψεις για τα προβλήματά μας. φαίνεται να βρίσκουν τρόπους να προβάλλουν απόψεις, σκέψεις, πρωτοβουλίες και αιτήματα.
Νομίζουμε όμως ότι το επίπεδο των σχολίων κύρια που συνοδεύουν τις απόψεις που κατατίθενται αδικεί το εγχείρημα και πρέπει να σκεφτούν ξανά οι συνάδελφοι που συγκροτούν την ομάδα πως θα προστατέψουν το μέσο που εκφράζονται.
Βεβαίως η ανωνυμία είναι δικαίωμα. Δίνει τη δυνατότητα να γραφούν και να προβληθούν διάφορα που δύσκολα θα μπορούσαν να κατατεθούν επώνυμα. Ωστόσο δεν πρέπει πίσω απ’ αυτή να συκοφαντούνται και να λασπώνονται συνάδελφοι μας που βρίσκονται ανυπεράσπιστοι σε άδικες επιθέσεις και κρίσεις.
Το που βρίσκεται η γραμμή, που επιτρέπεται σε κάποιον να αποκαλύψει κάτι που δεν θα έκανε επωνύμως χωρίς να μπαίνει στο χώρο της λασπολογίας και συκοφαντίας, είναι δύσκολο να προσδιορισθεί με ακρίβεια, ωστόσο μια γραμμή θα μπορούσε να βάλει κανείς ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα. Εδώ κρίνεται η υπευθυνότητα όσων αποφασίζουν κρυμμένοι πίσω απ’ την ανωνυμία τους να μας προστατέψουν απ’ τους επώνυμους. Πάντως όταν δεν κρίνονται και οι κρίνοντες, κάτι δεν πάει καλά.
Παρά τα αρνητικά φαινόμενα που συνοδεύουν αυτή τη νέα μορφή διαλόγου, τα blogs όλο και περισσότερο θα αποτελούν βήμα για τους εργαζόμενους, όσο μάλιστα δεν θα έχουν απέναντι τους μόνο τα αφεντικά, αλλά και τα συνδικάτα αλλοτριωμένα και ανίκανα να τους υπερασπίζονται.
Ίσως αποδειχτούν αρκετά αποτελεσματικά στο να αναδεικνύονται προβλήματα και να αναζητούνται ή να επιβάλλονται λύσεις.
Το «διαδικτυακό αντάρτικο» μπορεί να γίνει ένα ακόμα όπλο, όχι βέβαια μοναδικό, ενάντια σε κάθε εξουσία που φορά τη δικιά της κουκούλα για να κρύβει το αποκρουστικό πρόσωπο της δικτατορίας των εκφραστών της, την κοινωνική αναλγησία, την αδικία και όλα όσα τη χαρακτηρίζουν.
Το Internet δεν θα μεταφέρει μόνο τα δικά τους κεφάλαια, αλλά και τις δικές μας ιδέες, τις ιδέες και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων σ’ όλο τον κόσμο, για να αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο σε όλο και περισσότερους το δικό τους πρόσωπο, ακόμα και όταν αναγκαζόμαστε να κρύβουμε εμείς το δικό μας.
Αν, λοιπόν, θέλουν οι διαχειριστές συνάδελφοι το blog βήμα διαλόγου και έκφρασης όπως ισχυρίζονται ας φροντίσουν να μη μετατραπεί σε κρησφύγετο κουκουλοφόρων και εκκολαπτήριο συκοφαντιών.
Λίγη ευθύνη σε όσα γράφονται και λίγος αυτοσεβασμός σ’ όσους σχολιάζουν νομίζουμε ότι περισσεύει απ’ όλους, ακόμα και απ’ τους ανώνυμους.
(Σημ.του blog: Ευχαριστούμε για την θετική αναφορά στην πειραματική προσπάθεια μας. Όσον αφορά στο επίπεδο των σχολίων, όντως ξεφεύγει μερικές φορές από το επίπεδο που όλοι θα θέλαμε. Γι’ αυτό και μια φορά, για σύντομο χρονικό διάστημα, είχαμε καταργήσει προσωρινά την δυνατότητα για σχόλια. Εμείς θα θέλαμε να δούμε τις προσπάθειες και άλλων συναδέλφων ή ομάδων συναδέλφων σε αυτόν τον τρόπο έκφρασης.)
